ÖLÜNMEYEN YERLER

Hadi Kaptan!

Hazırım!

Kapkara pabuçlarım

Hâki kabanım

Ha bir de közlenmemiş umutlarım

Çantama sığıştırdıklarımı da say

Mesela dağlarca korkularım

Mahmuzla atını 

Öyle bir gidelim ki

Bir harf bile kalmasın geriye

Silinelim bütün hatıralardan

Kucağımda bebeğim

Minnacık elleri

Bir nefeslik ciğeri

Onun da olmasın mı zümrütten günleri?

Yalvarırım

Ölünmeyen yerlerden götür bizi

Gidince o uzak beldelere

Sıcacık ekmeğimiz olsun

Kimsenin bize çok görmediği...

Ölünmeyen yerlerden götür bizi 

Ne bitmez yollar!

Sivilceli ergenin kimlik arayışı

Ya da ağaca dönmesi bir fidanın

Kısa sürer bu yolculuktan

Çıtırtısı kemiklerimin

Yüzümü yakan havasızlık

Kaptan!

Ölünmeyen yerlerden götür bizi 

Beyaz bir anıt gibi deniz feneri 

Başında ışıktan pervane

Makas olup bölmekte gecenin karasını

Bölse ya öyle

Leş kokan vicdanların umarsızlığını

Hayır, yine mi?

Tutulmayan vaatlerdir, felaketim!

Kaptan!

Hani bizi ölünmeyen yerlerden götürecektin?

**Bu şiir, "Biz Dünyada Göçer Olduk" adlı şiir antoljisinde yayınlandı.